Case per anziani e case di cura
L'inquietudine della sera
Qualcuno vuole andare a casa, in una casa che non esiste più da quarant'anni. Quello che aiuta è breve, al presente, e nella lingua in cui quella persona pensa.
Ogni frase è stata controllata a macchina per le forme zurighesi, ma nessun madrelingua le ha ancora rilette. Lo scriviamo perché voi non potete accorgervene.
Questo lo sentite
Ich wott hei.
Ich will nach Hause.
Questo lo sentite
Wo isch mini Mueter?
Wo ist meine Mutter?
Questo lo sentite
Ich mues no öppis mache.
Ich muss noch etwas erledigen.
Questo lo dite voi
Es isch scho spaat.
Es ist schon spät.
Questo lo dite voi
Ich bi da.
Ich bin da.
Questo lo dite voi
Blibed Sie no ächli da.
Bleiben Sie noch ein bisschen da.
Questo lo dite voi
Chömed Sie, mir gönd zäme zrugg is Zimmer.
Kommen Sie, wir gehen zusammen zurück ins Zimmer.
Questo lo dite voi
Questo lo sentite
De Maa, wo dört gsi isch, isch scho hei.
Der Mann, der dort war, ist schon zu Hause.
Questo lo dite voi